Studiereis Parijs (laatstejaars)

De studiereis met bestemming Parijs was een voltreffer. Dat kan ook moeilijk anders voor een stad die bekend staat voor zijn romantiek, bruisende cultuur, schitterende tuinen, de prachtig verlichte gebouwen bij avond, de warme Franse sfeer in de smalle en verborgen straatjes maar ook en vooral omdat de leerlingen zich gedreven hebben ingezet. Donderdagochtend was het vroeg uit de veren, allen verzamelen aan de bus voor onze school en met een ietwat gekke buschauffeur reden we richting de oude stad van onze dromen.

Rond 11u ontwaakten we allen uit onze ochtendnevel in het Parijse gebruis en wirwar van culturen. Diezelfde ietwat gekke buschauffeur was er toch in geslaagd om ons netjes af te zetten pal voor het hotel Etap la Villette. Inchecken en de tijd die restte konden de leerlingen voor een uurtje of twee de omgeving verkennen, pas daarna konden we de kamers in. De daarop volgende fikse wandeltocht bracht ons bij Cimetière du Père- Lachaise. In het aangezicht van onze sterfelijkheid gingen de leerlingen op zoek naar stervelingen die zich door hun werk en leven wisten te onttrekken aan de vergetelheid. Maria Callas, Frédéric Chopin, Laurent Fignon, Jim Morrison, Edith Piaf, Oscar Wilde om er maar enkele te noemen, konden rekenen op ons ingetogen bezoek. Daarna deden we een stevige wandeling langs ondermeer Place de la Concorde, we hielden halt bij het Louvre om van daaruit te floreren op de Champs Elysées. Moe gewandeld gingen de leerlingen op zoek naar voedsel om vervolgens het flitsende lichtspektakel van de Eifeltoren te aanschouwen. Vlakbij de Eifeltoren lag aan de Pont de l’Alma de boot van Bateaux Mouches ons op te wachten om de leerlingen langs de Seine een onvergetelijk avontuur te bezorgen. Gezien de zwoele avondtemperatuur lagen de kaden bezaaid met jonge mensen die allen enthousiast naar ons bootje stonden te wuiven. Er werd gezongen en geroepen want het was zomer, schitterende gebouwen passeerden de revue. Geweldig was dat. Helaas was deze dag te kort, veel te kort. Na de boottocht kuierden we terug naar het hotel waar we allen verzonken in een diepe slaap, in de geborgen bescherming van de uiterst sympathieke nachtwakers van het hotel.

De dag nadien sprongen de leerlingen vroeg uit de veren voor een lekker ontbijt en de verwachting van een nieuwe dag vol Parijse avonturen. In de voormiddag stond Tour Montparnasse op het programma. Een flitsend snelle lift schoot ons omhoog in een torenhoge toren in de vorm van een gebouw. Boven aangekomen werden we allen deelachtig aan een adembenemend 360°uitzicht over Parijs dat zich onder onze voeten openvouwde. Het vrije middagmaal werd gevolgd door een wandeling naar de Notre-Dame langs het Quartier Latin waar we de nagalm van Quasimodo, de klokkenluider van de Notre-Dame konden beluisteren. En helaas was het einde weeral in zicht, nog snel iets gezocht en gekocht om te eten, de bus opgestapt en terug naar huis. Een speciale aandacht zou ik tenslotte willen schenken aan de zon, die onze veel te korte maar intense reis op een mysterieuze –wellicht mystieke- manier heeft (over)belicht.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.